Home / Nieuws / Art Rotterdam 2015

Art Rotterdam 2015

Februari, Van Nelle Ontwerpfabriek, Rotterdam.
Sinds mijn bezoek vorig jaar aan de herontwikkelde Baronie Chocoladefabriek in Alphen aan den Rijn, is het beeld van een fabriek met arbeiders die samen werken voor “the good cause”, rokende schoorstenen en fitte arbeiders met kanonnen van armen die thuiskomen bij vrouw en kind om vervolgens de kalkoen aan te snijden, bij mij een eigen leven gaan leiden. Een veel te romantisch beeld uiteraard. Keihard zwoegen om de kinderen groot te kunnen brengen en de huur te kunnen betalen om vervolgens voor het vijftigste levensjaar de geest te geven is een stuk realistischer.

Toch, nu ik zo van de parkeerplaats naar de Van Nellefabriek loop, komt dat gevoel weer terug: de kenmerkende raampartijen, de fabrieksgeneratoren die van achter het glas naar buiten staren. Het leven van weleer. En dit was nog maar de buitenkant.
Vandaag op het programma: Art Rotterdam 2014 in de Van Nelle Ontwerpfabriek.

Geen mooier beeld, dan mensen die de kunstbeurs komen bezoeken. Sommigen in de stijl van de kunsten en kunstenaars uitgedost, anderen als dagjesmensen. Dé manier om kunst te zien zonder een galerie in te gaan, waar je nog wel eens het gevoel kan bekruipen dat jij niet precies het type persoon bent waarvan galeristen verwachten iets aan te kunnen verkopen.
In de setting van zo’n beurs kun je puur en simpel gaan kijken naar de werken. Halfopen ruimtes, dus je kunt goed voor jezelf bepalen wat je wilt zien: schilderkunst, installaties, beeldenwerk, fotografie

Mij vielen bij Art Rotterdam vooral twee werken op:
Het eerste was een kronkelend geheel bestaande uit, ogenschijnlijk, alleen veren, in de galeriestand van “La Galerie Particulière” uit Parijs. Een glazen bekisting doet denken aan een prehistorisch dier dat wordt tentoongesteld. Een mengeling van vogel en slang? Zonder duidelijk begin of eind. De kracht van de verstrengeling is duidelijk zichtbaar, maar toch spreekt ook fragiliteit uit het werk.

Het tweede werk is een werk in de ruimte Prospects and Concepts: “Sometimes I forget that he is no longer there”. Een installatie die doet denken aan het verlies van een vader(figuur), gelijkend op een foto van een vervaagde dan wel vervagende persoon. Een verstild en verstillend werk. Harde materialen met toch een bijzonder zachte uitwerking. Misschien een acceptatie van wat uiteindelijk onvermijdbaar is? Of wellicht het besef dat je niet meer weet hoe zijn gezichtstrekken nu precies waren? Een herkenbaar thema, op een zeer roerende en treffende wijze gebracht.

De volgende editie van Art Rotterda is Mac-Donald Art zeker weer van de partij!

Top