Home / Nieuws / Zicht op het Noorderlicht

Zicht op het Noorderlicht

Luisterend naar hoe Coltrane op zijn saxofoon swingend de laatste noten wegspeelt, denk ik terug aan de ontmoeting die ik gisteren had. In het achterhuis van een, zo begrijp ik, enorm huis met ongeveer een park als tuin erachter. Ik had het genoegen kennis te maken met Nathalie Duivenvoorden, tekenares en kunstenares.

Personal space

Via de getalenteerde beeldhouwer Remy Habets kwam ik in contact met Nathalie Duivenvoorden, een tekenares die (ogenschijnlijk) normale plekken omtovert tot taferelen die verrassend dichtbij komen. Een stukje van de wereld wordt een plek die je doet fantaseren. Naar waar je ooit bent geweest. Of waar je graag zou willen zijn. Plaatsen van, letterlijk, licht en duisternis, die een verhaal met zich meebrengen, die je met kalmte de mogelijkheid geven los te komen van jezelf. Op de meeste momenten zelfs fragiel, alsof je gedachten breken als je er teveel aan schudt.

Potlood wordt penseel

Wonderlijk vind ik de manier waarop Nathalie met haar materiaal omgaat. Ze legt me uit dat ze, in plaats van lijnen, begint vanuit een vlek. De potloden waarmee ze werkt, worden in zekere zin een penseel. De was van het potlood maakt van alles mogelijk, laag op laag, de ene laag die de andere meeneemt en een effect creëert, waarvan je eigenlijk denkt: dit kan helemaal niet met potloden. En dan van licht naar donker en van donker weer terug naar licht.

Realisme

Het meest verrassende vond ik het realisme van een werk waarin een treinbaan is afgebeeld (http://nathalieduivenvoorden.com/index.php?y=2013&p=19): ik moest drie keer kijken om te zien dat het een tekening was en niet een foto. Heel eerlijk gezegd? Ik zag alleen aan het gras dat het om een tekening gaat. Ik zou zelfs op dit moment nog steeds zweren dat de treinbaan echt is!
De doorgewinterde treinreiziger onder ons zal wellicht ook een moment van herkenning ervaren door de graffiti-tag FOFS op de pilaar (ikzelf heb overigens nog steeds geen flauw idee wie de maker van de tag is), waardoor het geheel nog realistischer wordt.

Onderzoek naar het Noorderlicht

Nathalie kreeg van het Fentener van Vlissingen Fonds de kans om een onderzoek in te stellen naar het Noorderlicht. Op dus naar Noorwegen! Ik heb een aantal van de werken mogen zien. Ik heb mijn ogen uitgekeken. Al het eerder genoemde komt duidelijk terug in de nieuwe werken. Ik heb helaas geen foto’s mogen nemen, wat heel begrijpelijk is. Wel des te meer reden om op 5 maart 2015 in het prachtige gebouw “De Rode Olifant” in Den Haag te zijn! Op die datum wordt het onderzoeksproject namelijk gepresenteerd in een solotentoonstelling. En zeker niet te vergeten: een boekpublicatie van haar verzamelde werken.

Mijn hersenen moeten nog even verwerken, dat het realisme dat Nathalie tentoonstelt feilloos wordt gecombineerd met een beeld dat een zachte emotie oproept, een gevoel van connectie. Soms kom je mensen tegen, die een bepaald oog hebben en die wat ze willen communiceren ook precies kúnnen communiceren. Ik denk dat ik zo’n persoon gisteren ben tegengekomen. Op de site van Nathalie Duivenvoorden (www.nathalieduivenvoorden.com) kun je een voorproefje zien van wat ze maakt. Tip: lees ook vooral even onder het kopje “about”, waarin ze de bezoeker meeneemt in haar wereld.

Top